:: اُمّى (بيسواد) بودن پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله ::
v سؤال: برخى برادران مؤمن اشكالى در اين معنا دارند كه پيامبر اسلام صلى الله عليه وآله امى (بيسواد) مى باشند. درستى اين قول به چه ميزانى است؟
? جواب: در كتاب «تفسير تقريب القرآن الى الأذهان» نوشته مرحوم آيت الله العظمى حاج سيد محمد شيرازى قدس سره الشريف درباره تفسير «اُمى» چنين آمده است: نسبتى است به ام القرى «مكه»، وبه معناى كسى است كه نزد معلمى به يادگيرى وتعليم نپرداخته است، هرچند آن حضرت با وحى خدايى هرچيزى را مى دانست؛ وعرب به كسى كه آموزش نديده باشد امى مى گويند: ـ تفسير تقريب القرآن الى الأذهان جلد دوم، جزء نهم، ص254 ـ.
13/آبان/1387
:: حكم لعن كردنِ دشمنان اهل بيت سلام الله عليهم ::
v سؤال: آيا لعن كردنِ كسانى كه به اهل بيت عليهم السلام ستم كرده اند، واجب است يا مستحب، يا حكم ديگرى دارد؟
? جواب: قرآن حكيم بر كسانى كه خدا را با آزار دادن پيامبرش آزرده اند، وبا آزار دادن اهل بيت، رسول اش را آزرده اند لعن كرده است. آنجا كه خدا مى فرمايد: «إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا؛ (احزاب،57) بى گمان كسانى كه خدا و پيامبر او را مى آزارند، خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت كرده و برايشان عذابى خفّت بار و خواركننده آماده ساخته است». آيا سزاور نيست كسانى را كه خدا لعنت كرده، مؤمنين آنها را لعنت كنند؟
13/آبان/1387
:: لمس نام هاى معصومان عليهم السلام ::
v سؤال: حكم لمس نام هاى معصومان عليهم السلام بدون وضو چيست؟
? جواب: بنابر احتياط مستحب نام هاى معصومان عليهم السلام بدون وضو لمس نگردد.
:: حكم قدم زدن با شخصى كه تارك الصلاة باشد ::
v سؤال: آيا همقدمى وهمنشينى با شخصى كه نه نماز مى خواند ونه روزه مى گيرد، جايز است؟
? جواب: همقدمى با شخصى كه نماز نمى خواند وروزه نمى گيرد، چنان چه غيرمسلمان باشد، جايز است واو را به دين مبين اسلام، نماز وروزه هدايت كند، ولى اگر مسلمان باشد واز روى تنبلى نماز نخواند وروزه نگيرد، بايستى او را به معروف امر كرد واز منكر نهى نمود تا به راه آيد. واگر از روى عناد بوده ونصيحت پذير نباشد، بايد او را رها نمود واز دوستى با او خوددارى كرد.
25/آبان/1387
:: حكم غش (تقلب) در معامله ::
v سؤال: شخصى با يكى از تجار همكارى مى كند وبه اين همكارى نيازمند است. تاجر وصاحب كار ادعا مى كند كه جنسِ او از برخى كشورهاى خارجى اروپايى وارد شده است، حال آنكه چنين نيست، وآنها را از برخى كشورهاى شرقى وارد كرده است. حال سؤال اينجاست كه حكم شخصى كه با اين تاجر همكارى مى كند وبه دستور صاحب كار بايد آنچه او به مشتريان مى گويد، بگويد، واگر طبق خواسته او رفتار نكند اخراجش مى كند، چيست؟
? جواب: اين عمل نوعى غش است وغش در معامله حرام است ودر حديث شريف آمده است كه: «ليس منا من غش مسلماً؛ از ما نيست كسى كه مسلمانى را نيرنگ زند» پس تا مى توانى صداقت وراستگويى را پيشه كرده ويا شغل خودت را تغيير دهى واين را بدان كه خداست رزّاق قدرتمند. ان الله هو الرزاق ذوالقوة المتين.
13/آبان/1387
:: حكم اشتغال در بانك هاى ربوى ::
v سؤال: موضوع سؤال، اشتغال در بانك هاى ربوى بر اساس فتواى حضرت آيت الله العظمى سيد صادق شيرازى دام ظله چه مى باشد. براى توضيح بيشتر در مورد سؤال به استحضار مى رساند كه در بانك ها چنين اعمالى صورت مى گيرد:
1. آماده سازى پژوهش هايى درباره كارت هاى اعتبارى بانك؛
2. آماده سازى بيان ها وگزارش هاى مالى بانك (محاسبه)؛
3. آماده سازى جداول آمارى وگزارش هاى مالى، كه مديران را در تصميم گيرى هايشان رهنمون مى سازد؛
4. تحليل وبررسى گزارش هاى مالى بانك.
چنانچه حضرت عالى تشخيص خاصى از موضوع داريد، آن تشخيص چيست؟ حكم آن چيست؟ آيا حكم شرعى درباره شركتى كه درباره گزارش هاى توسعه اى ورشد مالى فعاليت مى كند، اما بانك نيست، تفاوت مى كند؟ آيا حكم شرعى درباره بانكى كه در كشورهاى غيراسلامى با بانكى كه در كشورهاى اسلامى فعاليت مى كند، تفاوت دارد، زيرا اغلب كسانى كه پول خود را در كشورهاى غيراسلامى توديع مى كنند غيرمسلمانند؟ اگر دوره اشتغال در چنين بخش هايى براى آموزش وتمرين بوده باشد، (مثلاً براى فراگيرى وآموزش عملى فارغ التحصيلان) به گونه اى كه يادگيرنده پس از اتمام دوره تمرين به بخش هاى ديگر منتقل مى شود، اما قانوناً وبر اساس نظام ادارى، كارمند حقوق بگير شمرده مى شود، آيا در چنين موردى حكم اشتغال در بانك ربوى بر وى اطلاق مى شود يا خير؟
? جواب: اشتغال در بانك ها جايز است، مگر آنكه ويژه ربا يا ساير كارهاى حرام بوده باشند. پس اشتغال در بخش هاى ربوى يا بخش هايى كه كار حرامى انجام مى دهند، حرام است. نيز فرقى نمى كند كه بانك باشد يا شركت؛ همچنين فرقى نمى كند كه بانك در كشورهاى اسلامى باشد يا در كشورهاى غيراسلامى؛ وعلاوه بر اينها فرقى نمى كند كه اشتغال براى تمرين وآموزش باشد يا غير آن. بارى، اگر تمرين وآموزش از سر ناچارى باشد وحكم ضرورت واضطرار بر آن صدق مى كند، در آن صورت به اندازه اضطرار جايز است.
:: ميهمان دارى در هواپيما ::
v سؤال: جوان مسلمانى هستم كه در يك شركت هواپيمايى به عنوان ميهمان دار مشغول به كارم، گاهى برخى از ميهمانان از من در ريختن مشروبات الكلى در ظرفشان كمك مى خواهند ومن خوددارى مى كنم اما اين جزء كار من است تكليف چيست؟ با توجه به اين كه روزى ام از اين كار به دست مى آيد؟
? جواب: همكارى در مشروبات الكلى جايز نيست، حتى ريختن در ظرف براى كسى
:: حكم خوردن صافى صدف ::
v سؤال: حكم خوردن صافى صدف چيست؟ منظور از صافى صدف آن است كه صدف را در آب خالص مى پزند و هيچ چيزى از صدف در آن نمى ماند؟
? جواب: صدف، حتى چربى موجود در آن، خوردنش حرام است. لذا وقتى كه در آب بگذارند و آن را بجوشانند، معنايش اين خواهد بود كه آب با چربى صدف آميخته گشته و در آن صورت خوردنش حرام مى شود، زيرا به هرحال حتى بعد از صافى نمودن جوشانده صدف چربى صدف در آن راه يافته است.
13/آبان/1387